ترک عادت نتوان کرد

فراموشي به اين اسونيها نيست

اميد دل من مهرت رها نيست

ميخوام تو ياد من عشقت بميره

ولي از قلب من مهرت رها نيست

برايم هيچ وقت نبودي يك غريبه

ولي حتي نگاتم اشنا نيست

خدايا پس ميان اين همه دل

چرا حتي يكيشون بي وفا نيست

دارم اتش مي ميگيرم از جدايي

ولي هيچ كس به فكر قلب من نيست

همه دنيا ميدونن اين حديث را

كه ارامش برايي عاشقان نيست

خدا تاوانش رو از تو بگيره

كه با عمرم يك لحظه غم جداااا نيست.

                                                                ببخش اگه تو قصه مون 

                                                دو رنگ و نامرد نبودم 

                                 ببخش که عاشقت بودم 

                                                 خسته و دل سرد نبودم

                                                                 ببخش که مثل تو نشد 

                                                  خيانتو ياد بگيرم

                                  اگر که گفتم به چشات

                                                   بزار واسه تو بميرم

                                                              ببخش اگه تو گريه هام  

                                        دو رنگي و ريا نبود

                         اگر که دستام مثه تو

                                        با کسي آشنا نبود

                                               ببخش اگه تو عشقمون 

                                                              کم نمي زاشتم چيزي رو        

                                          ببخش که يادم نمي ره 

                   اون روزاي پاييزي رو

                                  لياقت دستاي تو 

                                    بيشتر از اين نبود عزيز

                      نه نمي خوام گريه کني 

                                         براي من اشکي نريز

                                                         لياقت چشما ی تو             

                                                                     نگاه ِ پاک ِ من نبود

                                              محبوب من

                                                   ديشب کنار پنجره

                            من بودم و خيالِ روی ماه تو

             چشمان تو ، لبخند بر من می زدند

        بغضِ دلم تبدار بود

                                              و دانه های اشک سرد ،

                                             نيلوفرانه تکيه بر هم می زدند

                        هرگز غمين  نبينمت ، محبوب خوب من

 

  
نویسنده : kemya love ; ساعت ۸:۱٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ آذر ،۱۳۸٤